Nog meer avonturen en angsten overwinnen

Goooooodmorning, good afternoon, good evening or good night,

Ik weet natuurlijk niet op welk moment van de dag jullie dit lezen. Zeker niet met het Broeklanderfeest in mijn achterhoofd. Dat kunnen nog wel eens latertjes worden. [e-1f609] Enfin we zijn dus aangekomen in Sudbury. We checken in bij de camping en krijgen een wifi code die gebruikt kan worden op 1 device… Oké, das jammer, maar al wel een enorme vooruitgang ten opzichte van de vorige campings, want we hebben bereik in de camper op onze kampeerplek. De kinderen gaan even spelen in het speeltuintje en ik ga eten koken. Als de kinderen in bed liggen, loop ik naar de wasruimte en ga ook het wc gebouw binnen. Er staat een gezellig zitje binnen, met prachtige nepbloemen. Voor het raam hangt een gehaakt kleed(je) waar oma Groot Koerkamp jaloers op zou zijn. Leuk. Ben positief verrast. Tot ik inadem. Het ruikt naar natte hond. Gatverredamme. Als ik omdraai zie ik een papier hangen ‘Please do not wash your pets in the shower’. Ah oke. Bah. Ik ben wederom blij dat we kunnen douchen in de camper.

De nacht van dinsdag op woensdag was blijkbaar een onrustige nacht. Ik heb er weinig van meegekregen. Om 7:27 uur worden we gewekt door de kinderen. Ik heb me meteen aangekleed en ben met Jari naar het washok gelopen en meteen een wasje aangezet zodat de kleren weer fris ruiken. We vertellen de kinderen dat we naar een Adventure [e-38] Trampoline Park gaan. Sophie haar ogen worden groot en beginnen te stralen. Jari en Jolien zitten ook te stuiteren op de bank. Eerst nog even de was drogen. Sophie en Jari lopen mee. We gooien de was in de droger en willen de muntjes erin stoppen. We plaatsen ze netjes zoals is aangegeven ‘dollar-dollar-kwartje-kwartje’. Wil dat geldlaatje niet dicht. Zucht. We stoppen de was in de droger ernaast. Wederom plaatsen we het geld zoals erboven is aangegeven ‘dollar-dollar-kwartje-kwartje’. En weer lukt dat geld er niet in. Ik begin al chagrijnig te worden als onze buurvrouw binnenkomt. Ze vertelt dat zij hetzelfde probleem hadden en dat het geld er andersom in moet. Kwartje-kwartje-dollar-dollar. Zucht… het kan ook zo simpel zijn hè. De overige was hangen we te drogen bij de camper en door het zonnetje en het windje is het snel droog. Mooi! Inpakken maar.

We rijden naar de Big Nickel. Een enorme munt van 5 cent als eerbetoon aan 200 jaar nikkelindustrie. De munt is 9 meter breed en weegt 13 ton. Beste munt. Leuk om even te zien, maar half niet zo leuk als het volgende uitje. Het Urban Air Adventure Park. Na de lunch gaan we naar binnen en dan horen we dat Jolien 3 cm te klein is om in alle attracties te mogen. Das jammer, maar er blijft genoeg te doen over. We moeten allemaal een paar Urban Air sokken kopen voordat we naar binnen mogen. We hebben nu allemaal dezelfde sokken #ANWB-setje. Dat is een keer wat anders dan een rood fleecevest. We beginnen bij een soort wipe out baan. Dat is moeilijker dan het lijkt. Het lukt de kinderen niet en ik red het einde ook niet. Gelukkig vallen we zacht in de ballenbak. Daarna gaan Sophie, Jari en ik naar een parcours boven het restaurantgedeelte. We krijgen een harnas aan en worden gezekerd. Ze beginnen voorzichtig, maar al snel gaat Jari zijn eigen weg. Sophie vindt het fijn om in de buurt te blijven. Helemaal prima. Bij 1 oversteek raken ze een beetje in paniek en hebben ze beide hulp nodig. Mommy to the rescue. Daarna gaan we naar de zipline. Een kabelbaan in de lucht. Als een vogel vliegen we door de lucht. Tof dit! Helaas mag Jolien deze 2 dingen niet doen. Zij vermaakt zich echter heel goed op de glijbaan en gaat daar zonder te overdrijven wel 83 keer vanaf. Elke keer maakt ze het wat uitdagender voor zichzelf. Leuk om te zien.

We gaan met zijn allen naar de trampolines en de stuntbaan. Via een trampoline land je in een grote luchtzak alsof je een filmstunt uithaalt. Ook proberen we elkaar nog van een evenwichtsbalk af te duwen. Je landt dan in een grote bak met blokken van zacht schuim. Er is ook een klimmuur. Die willen Sophie en Jari wel proberen. Als 2 volleerde berggeiten klimmen ze naar boven en Jari gaat ook in no-time weer naar beneden. Sophie daarentegen realiseert zich bovenaan dat ze ook weer naar beneden moet en raakt in paniek, want ze weet niet hoe… Uiteindelijk is het toch gelukt om haar naar beneden te praten. Sophie gaat even met Jolien en mij naar de trampoline om rustig te worden. Jari en Rutger klimmen ondertussen rustig door. Tot Jari de moeilijkste beklimt en boven ook in paniek raakt omdat hij niet weet hoe hij naar beneden moet… Rutger klimt naar boven en probeert hem naar beneden te loodsen. Dat lukt. Gelukkig. Sophie heeft inmiddels bedacht dat ze de klimmuur nog een keer wil trotseren. Prima meid. Succes! Overwin je angst. En hoppa, ze heeft nu door dat als ze valt, ze eigenlijk niet valt en springt dan met een grote glimlach naar beneden. Ze gaan nog voor een laatste keer van de kabelbaan en Jolien gaat voor de 84^e keer van de glijbaan. Het is mooi geweest. We gaan naar huis. “Nee, naar de camper”, zegt Sophie dan. Nog ‘even’ 169 liter benzine tanken (voor slechts 83 eurocent per liter) en dan kunnen we echt naar de camping. Voor het gemak eten we een broodje gebakken ei. Snel nog even onder de douche en dan het bed in. Ze zijn munt en wij ook.

Donderdag 24 juli worden we om 7 uur gewekt door Jari. Prima tijd, maar ik heb opstartproblemen. Net als de rest van het gezin. Wij zijn allemaal nog moe. Maar goed. Een kopje koffie en een ontbijt doen wonderen. Terwijl de kinderen buiten een nieuw spel hebben bedacht, ruimen wij de camper op en om 9:30 uur zijn we klaar voor vertrek. We rijden naar de supermarkt en na de boodschappen lopen we naar de Starbucks voor een kopje koffie voordat we echt op pad gaan. We rijden naar French River Provincial Park voor een korte wandeling naar een waterval. Binnen 2 meter hebben we gezelschap van muggen. We hebben netjes navraag gedaan of we bearspray nodig hebben, maar zijn wederom vergeten ons in te spuiten tegen muggen. De kans dat je een mug tegenkomt, is aanzienlijk groter dan dat je een beer ziet, maar goed. Te late. Doorlopen dan maar. Het is een intensieve, maar mooie wandeling die eindigt bij meerdere watervallen/stroomversnellingen. Tof gezicht.

We rijden door naar Mikisaw Provincial Park. Een mooie route met onderweg veel meren vol met witte waterlelies. Ineens horen we een waarschuwing op de radio. Er komt mogelijk een tornado in het gebied rond Georgian Bay. 3x raden waar wij rijden… Wij als nuchtere boeren denken ‘we rijden richting de binnenlanden, we rijden weg van Georgian Bay, dus het zal wel goedkomen’. Tot we om de 3 minuten pushmeldingen op onze telefoons krijgen. Die beginnen met ‘er komt mogelijk een tornado’ en die op een gegeven moment overgaan in ‘TORNADO in this mobile coverage area’. Eh oke… En nu? Ik merk dat ik er wat minder gerust op ben en kijk veel naar buiten om te zien of we al wat vreemds zien. Echter denken we ook ‘DOORRIJDEN!’ We hebben geen idee hoe groot het gebied is waar ze de waarschuwing uitgeven en zolang er nog mensen buiten aan het werk zijn om de weg te repareren zijn zal het wel meevallen. Toch?

Als we om 16:50 uur in Mikisaw Provincial Park aankomen horen we het al donderen in de lucht. We checken in en horen dat ze rond 17:00 uur 12 millimeter regen verwachten. Als we teruglopen naar de camper voelen we de 1^e regendruppels al. Snel naar onze kampeerplek, maar binnen 10 seconde is er een wolkbreuk en zien we geen hand voor ogen. Het begint ook ineens keihard te waaien. Als we bij de plek aankomen, ziet Rutger dat we de draai niet kunnen maken. Dus een stukje verder gereden en de camper gedraaid zodat we vanaf de andere kant aan komen. In de stromende regen de camper op zijn plek gezet. We staan een beetje scheef, maar voor nu is het prima. Dat rechtzetten is voor latere zorg en ook de stroom sluiten wel aan als het stopt met regenen. We koken op gas, dus geen probleem. Kom maar door met de beenham, hashbrowns en salade. Als de kinderen in bed liggen, ga ik douchen en als ik terugkom, zit Sophie gezellig bij Rutger. Ze kan niet slapen. We kletsen wat en hebben het over de vakantie. Daarna is het echt bedtijd.

Het is hier nu vrijdagavond 22:43 en ik heb nog geen idee wanneer de site ge-update wordt. De foto’s zijn in ieder geval al uitgezocht! Inmiddels is het hier zondagmiddag. Eindelijk weer een keertje wifi! Hier nog een fotolink; https://myalbum.com/album/ee6FiFS5Bwi99t/?invite=20a68017-103e-43f1-a19f-da8266477da9

Goed (feest)weekend en tot het volgende verhaal!

Liefs vanuit Algonquin Provincial Park