Zoo, Splash Pad en Home suite Hilton

Hoihoi!

Inmiddels ben ik in de laatste week van de vakantie aan beland. Maandag begint de school weer, maar ook in de laatste week van onze vakantie in Canada. Ik denk dat jullie nog 2 verslagen kunnen verwachten, maar het kunnen er ook 3 worden. [e-1f60a]

Zondag 10 augustus werden we wederom om 7:01 uur gewekt door Jari. Zoals eerder gezegd, eigenlijk hebben we geen wekker nodig. Wij hebben Jari. [e-1f609]De bedden worden opgeruimd, het brood wordt gesmeerd en we worden rustig wakker met het luisterboek van ‘Pluk van de Petteflat’. Als we willen afwassen, zien we dat de grijze tank vol zit. Het water blijft in de wasbak staan en loopt niet meer weg. We koppelen alles los en rijden naar het dumpingstation. Daar doe ik snel de afwas terwijl Rutger de tanks leegt. We rijden door naar Riverview Park [e-38] Zoo in Peterborough. Als we daar om 9:30 uur aankomen is het al 27 graden. Wat een hitte. Wij willen eerst de dieren bekijken, de kinderen willen eerst spelen. Oké prima, eerst spelen het wordt immers alleen maar warmer. Er is een lange dichte glijbaan die vrij stijl is, dus Jari gaat heldhaftig als eerst. Hij glijdt op zijn billen met zijn voeten voor zich uit zo traag als een slak naar beneden… Dat kan harder! De 2^e keer is het zitten op die billen, voeten in de lucht en gaan met die banaan. Ik heb me vrijwillig laten overhalen om ook te gaan… en nog een keer… en nee niet nog een keer. Toen was het tijd om naar de dieren te gaan. Er was een gevarieerd aanbod aan dieren te zien. O.a. wallaby’s, struisvogel, (baby) stokstaartjes, steenbokken, kamelen, slangen, otters, kameleon. Het was verrassend leuk!

We hebben de kinderen beloofd dat ze na de dieren nog een keer mogen spelen en ze krijgen de keuze tussen de speeltuin of de splash pad. Ze kiezen voor het laatste. Omkleden en gaan. We willen eigenlijk niet zo lang, maar ze hebben zoveel plezier en wij zitten heerlijk in de schaduw, dus we laten ze lekker afkoelen. Dan weer omkleden en wat drinken in de camper. We rijden terug naar de Winners in Peterborough om toch dat ene ding wat Sophie zoooooo mooi vindt te kopen als verjaardagscadeau. Hoe dit gaat passen in de koffer weten we nog niet, maar hij moet en zal mee. En eerlijk… het is ook echt een prachtig ding. En nee, het is niet de jurk met vleugels. In de Winners is het genieten. Niet van het aanbod aan kleren en woonaccessoires, maar genieten van de airco. En omdat de airco zo verschrikkelijk lekker is in de winkel, wordt het ‘even shoppen’ ‘even een paar uur shoppen’. We slagen hier allemaal van winterjas tot zomerkleding. Dan nog even snel naar de Walmart, even tanken en door naar Bass Lake, de laatste camping. Onderweg stoppen we bij de Mc Donalds in Beaverton voor een ijsje en (ijs)koffie.

Het laatste stuk naar Bass Lake Provincial Park rijd ik weer. We checken in en rijden naar onze plek. We zijn dan ook stomverbaasd als er 2 auto’s op onze plaats geparkeerd staan en we 2 gezinnen van alles zien uitladen. Ik vertel ze dat dit onze kampeerplek is en ze kijken ons een beetje onnozel aan en doen alsof ze niet begrijpen wat ik zeg. Nou zijn wij ook goed in onnozel kiek’n, dus ze kregen eenzelfde blik terug. Als hun auto leeg gepakt is, maken ze plaats voor ons. We parkeren de camper en staan al vrij snel netjes recht. Dan komt Rutger erachter dat we te ver van het stroompunt af staan. Zucht… Kunnen we opnieuw beginnen met rechtzetten. De stroom hebben we ook echt nodig, want dan kunnen we de airco aanzetten. Het is 33 graden buiten en het koelt ’s nachts ‘af’ tot 22 graden. In principe kunnen we een nacht zonder water en stroom, maar met deze temperatuur is airco wel echt een must. Omdat we zijn wezen shoppen, moeten we de koffers herpakken. Gelukkig heeft Sophie een koffer waarbij je een rits kan openritsen en je ineens meer kofferruimte hebt. Check! Ook hadden we wat handdoeken meegenomen om achter te laten, dus dat ruimt ook lekker op en zo past alles uiteindelijk toch netjes in de koffers. Fijn! Ik bak voor de kinderen pancakes en zelf eten we een salade. Iets met restjes opmaken omdat het de laatste nacht in de camper is. Dan ineens knalt de stroom eraf. *(%[e-38]$* Het lukt niet om zelf de stroom er weer op te krijgen, dus Rutger gaat even bij de buren checken of ze nog stroom hebben. Dat hebben ze. De buurman loopt mee naar het stroompaaltje en haalt zijn broer erbij. Hij blijkt elektricien te zijn. Het geluk zij met de domme. De buurman haalt zijn gereedschapskist uit de auto, draait het kastje open, trekt aan wat draadjes en wordt ondertussen door zijn broer in de zeik genomen. Rutger heeft een gratis ‘buurman en buurman’ show. En dan ineens hebben we weer stroom! Heel heel heel fijn! Airco aan en de kinderen kunnen meteen naar bed. Rutger en ik hebben het er nog even over hoe snel deze reis gegaan is. Het voelt alsof de vakantie voorbij is, maar we hebben nog 4 dagen te gaan![e-1f60a]

In de nacht hebben we de airco uit en het is warm. Jolien komt ’s nachts nog bij ons in bed liggen en om 6:25 uur hoor ik Jari en Sophie al fluisteren. We moeten vandaag de camper inleveren, we moeten de camper nog leegmaken, beetje schoonmaken en hebben nog 60 km voor de boeg voordat we bij Fraserway gaan. En daarom staan we op maandag 11 augustus eerder op dan normaal. Wel maken we tijd om koffie te drinken en de kinderen te vertellen wat we van hen verwachten. Tijdens het ontbijt luisteren we wederom ‘Pluk van de Petteflat’ en als de kinderen het brood op hebben, gaan ze nog even buiten schommelen en voetballen. Jari wil heel graag de camper vegen. Prima, kom maar door! We legen alle tanks bij het dumpingstation en via een enorm heuvelachtige weg rijden we richting Cookstown. De kinderen vinden het heel grappig om te doen alsof ze in een achtbaan zitten als we een hoge heuvel afrijden. Dikke schik met zijn drieën. Haha.

In Cookstown pakken we in de brandende zon de camper leeg. Dan wordt hij nog even gecheckt en gelukkig voor ons hoeven we de gele levelblok niet te betalen. Das dan weer een meevaller! De rest ziet er keurig uit. Yes! We gaan snel naar binnen de airco in om te wachten op de shuttle naar ons hotel. Deze moeten we delen met een gezin uit Nederland en omdat we allemaal al klaar zijn, kunnen we eerder vertrekken. De rit duurt nog een uur. Dat voelt vrij lang. Zeker omdat het 12:15 uur is en we honger beginnen te krijgen. Ik begin de kinderen voor te lezen uit de Gorgels en voor we het weten zijn we bij het hotel. We zijn er om 13:30 uur al en gelukkig is onze kamer al klaar. We gaan snel naar binnen om te eten. Daarna maak ik me klaar om te sporten en Sophie en Jari gaan gezellig mee naar de sportschool. Als we terug zijn, gaat Rutger sporten en springen wij het zwembad in. Op de een of andere manier is de tijd voorbij gevlogen vanmiddag. We vinden het te laat om nog uit eten te gaan en eten daarom een broodje op de hotelkamer. Als Jari en Jolien in bed liggen, heeft Sophie een Visitor Center nagebouwd in de woonkamer. Woonkamer? Ja, woonkamer. We hebben een home suite geboekt in het Hilton. Ja, dat klinkt heel decadent en dat is het ook. Echter was het één van de weinige opties om met 5 personen in 1 kamer te kunnen slapen, dus ja, dan moet je wat. We hebben een slaapkamer met 2 tweepersoonsbedden en een woonkamer met volwaardige keuken waar een slaapbank staat. Jari en Jolien liggen dus in de slaapkamer en Sophie kan in de woonkamer een visitor center naspelen. Helemaal zelf bedacht. Vet grappig. Ze heeft in het laatje van het bureau allerlei foldertjes gelegd, heeft een bel gemaakt op de eettafel en vertelt ons waar we ons kunnen melden. En zo kom ik als klant bij Sophie, krijg ik de horen wat er leuk is om in Toronto te doen en krijg ik wat folders uit het bureautje mee. Hahaha. Fantastisch! Daarna moet Rutger natuurlijk ook nog een keer klant spelen. [e-1f609] Als Sophie in bed ligt boeken wij een auto voor de laatste 2 dagen en dan is het mooi geweest voor vandaag!

Hier nog even een fotolink;

https://myalbum.com/album/yT9R8rqfGC2fx8/?invite=6547dbe8-2f22-47a0-8ab4-29d02313c062

Liefs vanuit Broekland