Bijna recht en fikkie stoken nu het kan.

Hallo allemaal,

Vanuit het prachtige Broekland weer een nieuw verhaal. We zijn pas een paar dagen thuis, maar het voelt alsof we nooit weg geweest zijn. Oké, de wasmanden zijn wat gevulder dan normaal, maar het huis is hetzelfde, de Jumbo is alweer geweest, Rutger is alweer naar Go Ahead Eagles geweest, de kinderen spelen met de buurmeisjes alsof ze elkaar gisteren nog gezien hebben en ondertussen kletsen Elise en ik ook op die manier verder. We hebben dus al een paar gezellige dagen thuis gehad. En we hebben een fijn weerzien gehad op Schiphol (daarover in het laatste verslag meer).

Terug naar vrijdag 8 augustus. Toen waren we in Presquile Provincial Park en werden we om 7:01 uur gewekt door Jari. We hadden een beddenwissel gedaan, want Jari wou ook graag een keer op het tafeltje en de bank slapen. Komt deze keer goed uit, want nu kan Rutger mooi zijn bed vast opruimen zodat we rustig kunnen zitten. Terwijl ik koffie zet wordt Sophie ook wakker. Jolien slaapt in haar eentje in het grote bed boven het stuur. Ze heeft heerlijk geslapen met haar nieuwe knuffel. Om 9:30 uur rijden we via een route door het Provincial Park naar de vuurtoren. Het meer is onstuimig. Er zijn hele hoge golven op het meer. Best gek, want gisteren was het heel kalm. Bij een zee verwacht je dit wel, maar bij een meer niet. We lezen op het bordje dat er minimaal 8 schepen op de bodem van dit meer liggen. We rijden door naar Calf Pasture Point en ineens zien we fietsers aan de kant van de weg staan. Dat kan maar 1 ding betekenen. WILDLIFE! En ja hoor! Er staat een hert langs de kant van de weg! Whoop whoop! Tof om te zien. Helaas niet zo mooi op de foto gekregen, maar dit kunnen we iig weer afstrepen.

Ik kruip achter het stuur en via de Mc Donalds voor koffie rijden we naar Peterborough. Daar staat boodschappen doen en even shoppen op het programma. Het leuke aan de Walmart is, dat ze naast boodschappen ook kleding, fietsen, sportspullen, lego, speelgoed en noem het maar op verkopen. Rutger gaat met Jari boodschappen doen, ik kijk met Sophie en Jolien op de kledingafdeling. We vinden wat leuks. Hierna wil ik nog met Sophie naar de Winners en Jolien gaat gezellig mee. En daar hangt echt de meest fantastische verkleedjurk ooit. Ik zie Sophie hier al helemaal in lopen, maar die prachtige jurk heeft vleugels zo groot als Sophie zelf, dus dit gaat in geen mogelijkheid in de koffer passen en om ze nou aan te doen als je het vliegtuig in stapt… Hmm. Daarnaast zien we nog iets wat ook echt prachtig is, maar ook dit laten we hangen omdat het vrij dik is. Ik neem op de gok 2 broeken voor Jari mee. Als we bij de camper aankomen, zitten Jari en Rutger lekker op een stoeltje op de parkeerplaats in de schaduw van de camper. Wat een heerlijkheid zo’n camper.

We pakken de boel in en rijden door naar Lakefield Campground. Bij het inchecken kunnen ze mijn achternaam niet vinden in het systeem. Op reserveringsnummer lukt het gelukkig wel. [e-1f609] We rijden naar onze immense plek en die is schuin… een zwarte piste is er niks bij. Dat hadden we op de foto’s niet gezien. We gaan onze camper nooit en te nimmer horizontaal krijgen op onze 2 gele blokken. De buren komen aan met houten planken die we kunnen gebruiken. Bij de andere buren vraag ik of ze een schep te leen hebben zodat we een gat kunnen graven om de achterbanden in te laten zakken. Ze hebben helaas geen schep, maar we kunnen evt. wel een waterslang lenen. We proberen het met de planken, maar door teveel gewicht breekt één van onze levelblokken. *(%#@ Dan proberen we het opnieuw. De camper zo ver mogelijk naar voren op de plek, want daar is hij het rechtst. En als we ‘m mooi hebben staan komen we erachter dat we net 2 cm stroomkabel te weinig hebben. Wel potverdikkeme! Dat is het moment dat de bijl uit de camper gehaald wordt en Rutger als een malle begint te hakken in het zand. En met succes! Een kwartiertje later zijn er 2 mooie grote, brede gaten waar de achterwielen in passen. Check. Nu de camper op zijn plek. Na 2 uur martelen staan we dan eindelijk voor 95% recht. We nemen die laatste 5% op de koop toe. Het is onmogelijk om de camper helemaal recht te krijgen.

We eten lekker buiten en ondertussen stookt Rutger een vuurtje. Het is één van de weinige parken/campings waar we vuur mogen maken. In de meeste parken is een ‘total fire ban’ wat inhoudt dat er zelfs geen kaarsje buiten aangestoken mag worden. We nemen het er vanavond dus even van. De hele houtvoorraad gaat in rook op en de voorraad marshmallows is ook in no time verdwenen. Als Jari en Jolien in bed liggen, zitten we nog even gezellig met zijn drieën bij het vuur. Dan gaat Sophie ook naar bed en zitten we er fijn met zijn tweeën. Heerlijk en een echt vakantiegevoel. Als er geen warmte meer van het vuur komt en de eerste muggen hun optreden maken, verkassen we snel naar binnen.

Zaterdag 9 augustus slapen we onverwacht uit. Om 7:38 uur word ik gewekt door Jari. We gaan samen zachtjes naar buiten en ondertussen zet ik koffie. Door het gestommel worden Sophie en Jolien ook wakker. We zitten buiten lekker te puzzelen als Rutger wakker wordt. Pas om 9 uur ga ik eieren bakken voor het ontbijt. We eten het lekker buiten op. Wat een heerlijkheid! De rest van de ochtend staat in het teken van koffers inpakken. We halen alle kleding uit de camper en pakken het buiten in de koffers. Sophie is een goede hulp, haalt alle kleren uit de camper en sorteert het soort bij soort. Top! De koffers van de kinderen schieten zo mooi op. De kinderen willen heel graag achterin de laadruimte van de camper zitten en spelen. Prima. Hij is toch leeg! Veel plezier ermee. En plezier, dat hebben ze!Inmiddels wordt het warm, dus de rest van de spullen pak ik in de airco in de camper in. Om 13:15 uur ga ik brood smeren, smeren de kinderen zich in en trekken hun zwemkleding aan. Een uur laten zijn we op het strand. Even picknicken en dan het water in. We zwemmen, hangen, springen en duiken.We rennen vanaf het strand het meer in en plonzen het water in. De kinderen hangen met zijn drieën aan de band en aan mij en terwijl ik als een soort octomum de kinderen door het water heen en weer ren, gillen zij van plezier. Terwijl ik denk ‘Doe eens wat zachter, er zijn hier meer mensen.’ hoor ik ineens een oudere vrouw zeggen: ‘It looks like you have so much fun together!’ En dat hebben we ook.

Op de camping douchen we in de meest benauwde douche ooit. Tel daar gillende kinderen omdat er meerdere grote, zwarte spinnen wonen bij op en je snapt dat ik erg blij ben dat ik het douchehokje weer kon verlaten. Oververhit en na-zwetend stappen we de camper in. Ik kan wel weer een douche gebruiken. De kinderen gaan even rustig een filmpje kijken terwijl ik de restjes op warm. Het wordt een gevarieerde maaltijd. Stamppot sperziebonen, pasta en wraps. Als Jari en Jolien in bed liggen, lopen Rutger en Sophie nog een klein rondje. Sophie wil daarna aan mij laten zien waar ze geweest zijn, dus loop ik met haar mee. We lopen zelfs nog een stukje verder en komen dan bij een uitkijktoren uit. Daar is de geur van Hollandse groente weer aanwezig. Die is afgelopen 2 dagen de hele tijd aanwezig geweest, want onze buurvrouw vindt dat blijkbaar erg lekker. Terug in de camper maken we samen een woordzoeker en als Sophie naar bed gaat, slapen Jari en Jolien nog niet.

Voor nu weer een fotolink;

https://myalbum.com/album/MNQVue3C6QtrTN/?invite=1274cdca-5143-4d9f-91ee-6810adaba7d8

Fijne avond en slaap lekker!

Liefs vanuit Broekland